BREE-VOLPAGO

Veertig jaar geleden reisde een gele ballon vanuit Bree over de Alpen tot in Volpago del Montello, en legde deze bij toeval de basis voor een blijvende band tussen beide steden en tussen hun inwoners.

Ter gelegenheid van het 40-jarig jubileum van deze ‘verzustering’ kreeg ik van Stad Bree de opdracht een kunstwerk te maken als geschenk voor Volpago del Montello. Daarbij wilde ik niet vertrekken vanuit een letterlijke afbeelding van de ballon, maar vanuit het gevoel dat hij oproept, en dat leidde me naar iets lichts, iets vluchtigs en moeilijk om vast te grijpen.

Vanuit dat uitgangspunt ontstond het eerste beeld. Daarom trok ik een schildersdoek met een spanriem tegen een camionette en fietste er achteraan. Het doek als bewegende drager, en de schaduwen die er onderweg overheen gleden. Geen vaststaand beeld als oorsprong, maar ontstaan vanuit een ontastbaar idee van beweging – zoals ook een ballon die hoog door de lucht wordt meegevoerd.

Uit die video selecteerde ik stills die de basis vormden voor een zeefdruk (waarbij ook de techniek iets indirects in zich draagt), en een tweede beeld in acrylverf en pastelkrijt (waarbij de beweging van ‘vallen’ van de schaduwen werd meegenomen).   
Het tweede uitgangspunt vond ik in een archieffoto van een kind dat als ballon uit papier-maché was verkleed. De karakteristieke contour van dat kostuum werd een uitsnede, een kader waarbinnen het andere beeld verschijnt. Zo wordt het verhaal niet letterlijk afgebeeld, maar opnieuw geïnterpreteerd.

Het uiteindelijke werk is een wandobject met een licht sculpturaal en dynamisch karakter. Het bestaat uit twee verwisselbare panelen die met een spanriem op een frame worden bevestigd en naast of over elkaar kunnen worden geplaatst. Daarbij blijft de spanriem zichtbaar: niet alleen het hulpmiddel waarmee het beeld ontstond, maar ook een symbool voor de verbinding die beide steden al veertig jaar met elkaar delen.

Door de panelen af en toe te wisselen of anders te combineren, blijft ook het kunstwerk zelf in beweging. Zo vormt het een levende herinnering aan een bijzondere vriendschap tussen beide gemeenschappen.